| < Lipiec 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
Tagi

O autorze

Napisz do mnie


 Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...



Poprawny CSS!

Kwiaty krzewów

środa, 14 czerwca 2017

W cienistym zakątku Ogrodu Botanicznego UKW rośnie krzew różany o nazwie Rosa xanthina 'Canary Bird', który kwitnie obficie około połowy maja. Ma pojedyncze kwiaty o kanarkowej barwie i specyficznym piżmowym zapachu. 

Róża

Róża

Róża

Róża

czwartek, 08 czerwca 2017

W Ogrodzie Botanicznym UKW rozpoczęto w tym roku produkcję ekologicznych szczotek toaletowych o wdzięcznej nazwie Fotergilla. Na razie szczotki produkowane są w białym kolorze z żółtymi wypustkami ułatwiającymi czyszczenie muszli toaletowej. Ta nowinka została zaczerpnięta z USA.

Fotergilla

Fotergilla

niedziela, 04 czerwca 2017

W maju w Ogrodzie Botanicznym UKW znalazłam dwa zupełnie nowe, bardzo ciekawe okazy dendrologiczne. Oba kwitły na biało. Pierwszy to ośnieża karolińska (Halesia carolina) - drzewo ozdobne pochodzące z południa Stanów Zjednoczonych Ameryki. W naturze rośnie nad strumieniami, dlatego preferuje wilgotne, zasobne gleby. Dobrze znosi mrozy. Ma pokrój stożkowy, rozłożysty, o nieregularnej koronie. Kilkusetletnie egzemplarze osiągają ok. 20 metrów wysokości w USA. U nas dorastają maksymalnie do 6 metrów wysokości i są raczej krzaczaste. Drzewko w bydgoskim botaniku ma dopiero 160 cm. Gałęzie ośnieży pokryte są jasnobrązową, gładką korą, zaś pień ma korę nieco ciemniejszą, podłużnie bruzdowaną i łuszczącą się tarczowato na starszych egzemplarzach. Kwitnie pod koniec kwietnia lub w maju. Ma pachnące, miododajne, małe i delikatne kwiatki w kształcie dzwonków. Po przekwitnięciu opadają wszystkie naraz, tworząc śnieżnobiały dywan. Od tego zjawiska pochodzi nazwa drzewa. Liście ośnieży są jajowate, duże, z wierzchu trawiastozielone, od spodu jasnozielone, pokryte kutnerem. Mogą dorastać do 20 cm długości i 10 cm szerokości. Brzeg liścia jest delikatnie piłkowany. Jesienią przebarwiają się na jasnożółtą barwę. Owoce są niezwykle ciekawe, jasnozielone i podłużne pestkowce z 4 skrzydełkami i długim "kolcem" - przypominają trochę lotki do gry. Występują w grupach. Po wyschnięciu stają się brązowe i twarde. Utrzymują się na gałęziach do końca zimy.

Ośnieża karolińska

Ośnieża karolińska

 

Drugi gatunek jest rzadko spotykanym krzewem. Nazywa się obiela wielkokwiatowa - Obiela groniasta (Exochorda racemosa). Dorasta do 3-4 metrów wysokości i szerokości. Ma szeroki, luźny i raczej nieregularny pokrój. Występuję we wschodnich Chinach. Ma jajowate, wydłużone i krótko zaostrzone liście o długości do 7 cm; jasnozielone na górnej stronie, a pod spodem ciemnozielone, nagie, całobrzegie lub niekiedy piłkowane powyżej połowy blaszki. Obiela kwitnie w maju, bardzo efektownie i obficie. Kwiaty mają biały kolor, średnicę 4-5 cm i płasko rozpostarte, szerokie i jajowate płatki. Zebrane są w luźnych gronach osiągających długość do 12 cm i liczących do 10 sztuk kwiatów. Kwiaty zawiązują się na ubiegłorocznych pędach. Owocem jest zielonawoszara, omszona torebka o średnicy 1 cm, po dojrzeniu przybierająca kolor brązowy. Zdrewniałe owoce długo utrzymują się na gałęziach. Obiela nadaje się do uprawy na nasłonecznionych stanowiskach, na glebach żyznych i dostatecznie wilgotnych, ale toleruje suszę. Jest też dość odporna na mrozy.

Obiela groniasta

Obiela groniasta

niedziela, 26 lutego 2017

W sobotę zajrzałam do znajomych oczarów. Na obu krzewach wisiało mnóstwo wstążeczek.

Oczar

Oczar

Oczar

Oczar

środa, 20 lipca 2016

W ogródku przydomowym w Polańczyku rosła hortensja w moim ukochanym kolorze.

Hortensja

Hortensja

poniedziałek, 04 kwietnia 2016

W Ogrodzie Botanicznym UKW trafiłam przypadkowo na nieznany mi wcześniej krzew. Gdy przyjrzałam się jemu z bliskiej odległości wydał mi się jakby znajomy. Drobne, czteropłatkowe, jasne kwiatki były podobne do kwiatów forsycji. Na tabliczce informacyjnej widniała nazwa: abeliofylum koreańskie (Abeliophyllum distichum Nakai). Rodzaj monotypowy (tylko jeden gatunek) z rodziny oliwkowatych (Oleaceae), do której należy też forsycja, z którą jest blisko spokrewniony. Krzew zwany jest "białą forsycją". Jest to endemit, występujący naturalnie na Półwyspie Koreańskim. Obecnie znany jest jedynie z siedmiu stanowisk w środkowej części terytorium Korei Południowej. Zagrożony wyginięciem ze względu na nielegalny zbiór tej rośliny, uznawanej w Korei za leczniczą. Gatunek został po raz pierwszy opisany w 1919 przez japońskiego botanika Prof. Takenoshin Nakai. W 1924 przesłano nasiona do Arboretum Arnold (USA) a w 1932 żywy okaz do Kew Gardens. W produkcji szkółkarskiej od 1937 (Keeper’s Hill Nursery, Wimborne, Dorset). Dość szybko rozpowszechnił się w ogrodach Europy i Ameryki Północnej. W Polsce jest niezwykle rzadki. W naszych warunkach dorasta do półtory metra wysokości. Ma kulisty pokrój i gałęzie przewieszające się z wiekiem. Pąki kwiatowe ciemnopurpurowe, formują się już w jesieni. Kwitnie obficie od marca do maja. Kwiaty białe, czasem z różowym rumieńcem rozwijają się przed pojawieniem się liści. Pachną wyraźnie migdałami. Liście mają 3-5cm długości, osadzone naprzeciwlegle, wąskojajowate, całobrzegie i błyszczące, podobne nieco do abelii (stąd nazwa rodzaju). Jesienią przebarwiają się na odcienie żółcieni i oranżu. Owocem jest okrągły skrzydlak średnicy 2-3 cm, podobny do owoców wiązu lub parczeliny (Ptelea).

Abeliofylum

Abeliofylum

Abeliofylum

Abeliofylum

Abeliofylum

piątek, 26 lutego 2016

Lipcowe i sierpniowe różyczki z Ogrodu Botanicznego UKW.

Róża

Róża

Róża

Róża

Róża

niedziela, 14 lutego 2016

W zeszłym roku 27-go lutego trafiłam przypadkowo na przekwitające oczary koło ratusza bydgoskiego. Wczoraj udało mi się zobaczyć je ponownie i sfotografować w pełni rozkwitu. Wyglądały czarująco. Niestety znajdowały się pomiędzy wielkimi, płożącymi żywotnikami. Nie mogłam zblizyć się do nich na odegłość mniejszą niż 2 metry.

Oczar

Oczar

piątek, 11 grudnia 2015

Od kilku lat we wrześniu kwitną w Ogrodzi Botanicznym UKW bardzo ciekawe krzewinki z rodziny werbenowatych w dwóch odmianach: barbula klandońska 'Heavenly Blue' i 'White Surprise'. Roślina osiąga ok. 1m wysokości. Ma cienkie pędy pokryte srebrzystą korą oraz lancetowate i matowe liście. Jaskrawoniebieskie kwiaty z fioletowym odcieniem pojawiają się od końca sierpnia. Wyrastają na szczytach pędów i w kątach liści. Długie pręciki wystają poza płatki kwiatu i dodają specyficznej urody całemu kwiatostanowi.

Barbula

Barbula

Barbula

Barbula

środa, 14 października 2015

Jesienne róże, róże smutne herbaciane
Jesienne róże są jak usta twe kochane
Drzewa w purpurze ostatni dają nam schron
A serca biją jak dzwon, na jeden ton.

Jesienne róże szepczą cicho o rozstaniu
Jesienne róże mówią nam o pożegnaniu
I w liści chmurze idziemy przez parku głusz
Jesienne róże więdną już.

Tak niedawno był maj, byliśmy tak szczęśliwi
Uśmiechnięci i tkliwi, któż te dni znów ożywi.
Chłodną rękę swą daj, spójrz mi w oczy i powiedz
Czy mnie kochasz ja wiem, to jest złudą i snem.

Jesienne róże...

Ty nie kochasz mnie już tak jak dawniej to było
Całą w uczuć swych siłą to się wczoraj skończyło
Dzisiaj więdnie wśród róż nasza miłość gorąca
Zanim zwiędnie jak kwiat pozwól odejść mi w świat

Jesienne róże szepczą cicho o rozstaniu.

Jesienne róże - Mieczysław Fogg

 

Trzy kadry późno-wrześniowe i trzy październikowe z Ogrodu Botanicznego UKW.

Róża

Róża

Róża

Róża

Róża

Róża

niedziela, 20 września 2015

Te trzy kolory ketmii syryjskiej przywołały mi na myśl dziecięce ubranka, najpierw zazwyczaj białe, a potem odpowiednio dla chłopca - w odcieniach niebieskiego, a dla dziewczynki - różowe.

Ketmia

Ketmia

Ketmia

Ketmia

Ketmia

Ketmia

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 7