| < Czerwiec 2018 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  
Tagi

O autorze

Napisz do mnie


 Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...



Poprawny CSS!

Kwiaty krzewów

niedziela, 10 czerwca 2018

W Ogrodzie Botanicznym UKW rośnie kielichowiec chiński (Calycanthus chinensis W.C.Cheng & S.Y.Chang). Należy do rodziny kielichowcowatych (Calycanthaceae Lindl.). Jest endemitem, występującym naturalnie we wschodnich Chinach - w prowincji Zhejiang, w okolicach miast Jinhua i Tiantai. Rośnie w górskich lasach na wysokości od 600 do 1000 m n.p.m. W Polsce można go spotkać w arboretach: w Rogowie, Glinnej (tamtejszy egzemplarz jest najstarszym krzewem tego gatunku uprawianym w Europie), Wrocławiu oraz Sycowie.

Roślina została odkryta dopiero w 1963 roku przez chińskich botaników. W 2011 roku Sjaak von Vliet zaprezentował ją w Europie.

Jest to krzew o dosyć luźnym pokroju, osiąga 2-3 metry wysokości przy podobnej szerokości. Ma jasne pędy oraz duże, błyszczące i owalne liście długości 15-20 cm. Bezzapachowe kwiaty pojawiają się zazwyczaj w połowie czerwca na końcach pędów i zdobią krzew przez cały lipiec. Są duże, o średnicy 7 cm, z dwoma okółkami płatków. Zewnętrzny, większy okółek utworzony jest przez 8–10 białych z różowym podbarwieniem, szerokich i zaokrąglonych płatków. Drugi, wewnętrzny - przez małe, żółte płatki, które otaczają słupek i pręciki. Sfotografowałam je  w zeszłym roku 19 czerwca oraz 24 maja b.r.

Kielichowiec

Kielichowiec

Kielichowiec

Kielichowiec

środa, 09 maja 2018

W tym roku pierwszy raz zakwitła piwonia drzewiasta (Paeonia suffruticosa) w Ogrodzie Botanicznym UKW. Rośliny te związane są z Chinami - tam uprawia się te wspaniałe krzewy już przeszło 2000 lat i tam powstały pierwsze ich odmiany. Piwonie drzewiaste uprawiano także – na mniejszą skalę – w Japonii i Korei. Do Europy pierwsze sadzonki tych krzewów zostały przywiezione w XVI wieku. W Polsce są mało rozpowszechnione. Spotkać je można w specjalistycznych kolekcjach i ogrodach botanicznych.

Piwonia

Piwonia

Piwonia

Piwonia

sobota, 05 maja 2018

Kwiaty kielichowca zachodniego pachnące winem w Ogrodzie Botanicznym UKW.

Kielichowiec

Kielichowiec

Kielichowiec

piątek, 30 marca 2018

Na wierzbie
nad samym rowem -
srebrne kotki marcowe.
Na deszczu i na słocie
srebrnieją im futra kocie.
Plucha
i zawierucha.
Nie ma mamy,
co wyliże brzuch do sucha.
Ale kotki marcowe nie piszczą.
Huśtają się na gałązkach.
Mruczą:
- Nareszcie wiosna!
I sierść mają coraz bardziej srebrzystą.

Kotki Marcowe, Joanna Kulmowa

Bazie

Bazie

 

Życzę wszystkim spokojnych, radosnych i pogodnych Świąt Wielkanocnych.


poniedziałek, 19 lutego 2018

W niedzielę odwiedziłam znajome oczary na Starym Rynku w Bydgoszczy. Zakwitły już na całego. Niestety pogoda nie dopisała podczas fotografowania. Poza tym nie mogłam podejść do nich blisko, ponieważ wokół krzewów było bardzo grząsko.

Oczar

Oczar

środa, 14 czerwca 2017

W cienistym zakątku Ogrodu Botanicznego UKW rośnie krzew różany o nazwie Rosa xanthina 'Canary Bird', który kwitnie obficie około połowy maja. Ma pojedyncze kwiaty o kanarkowej barwie i specyficznym piżmowym zapachu. 

Róża

Róża

Róża

Róża

czwartek, 08 czerwca 2017

W Ogrodzie Botanicznym UKW rozpoczęto w tym roku produkcję ekologicznych szczotek toaletowych o wdzięcznej nazwie Fotergilla. Na razie szczotki produkowane są w białym kolorze z żółtymi wypustkami ułatwiającymi czyszczenie muszli toaletowej. Ta nowinka została zaczerpnięta z USA.

Fotergilla

Fotergilla

niedziela, 04 czerwca 2017

W maju w Ogrodzie Botanicznym UKW znalazłam dwa zupełnie nowe, bardzo ciekawe okazy dendrologiczne. Oba kwitły na biało. Pierwszy to ośnieża karolińska (Halesia carolina) - drzewo ozdobne pochodzące z południa Stanów Zjednoczonych Ameryki. W naturze rośnie nad strumieniami, dlatego preferuje wilgotne, zasobne gleby. Dobrze znosi mrozy. Ma pokrój stożkowy, rozłożysty, o nieregularnej koronie. Kilkusetletnie egzemplarze osiągają ok. 20 metrów wysokości w USA. U nas dorastają maksymalnie do 6 metrów wysokości i są raczej krzaczaste. Drzewko w bydgoskim botaniku ma dopiero 160 cm. Gałęzie ośnieży pokryte są jasnobrązową, gładką korą, zaś pień ma korę nieco ciemniejszą, podłużnie bruzdowaną i łuszczącą się tarczowato na starszych egzemplarzach. Kwitnie pod koniec kwietnia lub w maju. Ma pachnące, miododajne, małe i delikatne kwiatki w kształcie dzwonków. Po przekwitnięciu opadają wszystkie naraz, tworząc śnieżnobiały dywan. Od tego zjawiska pochodzi nazwa drzewa. Liście ośnieży są jajowate, duże, z wierzchu trawiastozielone, od spodu jasnozielone, pokryte kutnerem. Mogą dorastać do 20 cm długości i 10 cm szerokości. Brzeg liścia jest delikatnie piłkowany. Jesienią przebarwiają się na jasnożółtą barwę. Owoce są niezwykle ciekawe, jasnozielone i podłużne pestkowce z 4 skrzydełkami i długim "kolcem" - przypominają trochę lotki do gry. Występują w grupach. Po wyschnięciu stają się brązowe i twarde. Utrzymują się na gałęziach do końca zimy.

Ośnieża karolińska

Ośnieża karolińska

 

Drugi gatunek jest rzadko spotykanym krzewem. Nazywa się obiela wielkokwiatowa - Obiela groniasta (Exochorda racemosa). Dorasta do 3-4 metrów wysokości i szerokości. Ma szeroki, luźny i raczej nieregularny pokrój. Występuję we wschodnich Chinach. Ma jajowate, wydłużone i krótko zaostrzone liście o długości do 7 cm; jasnozielone na górnej stronie, a pod spodem ciemnozielone, nagie, całobrzegie lub niekiedy piłkowane powyżej połowy blaszki. Obiela kwitnie w maju, bardzo efektownie i obficie. Kwiaty mają biały kolor, średnicę 4-5 cm i płasko rozpostarte, szerokie i jajowate płatki. Zebrane są w luźnych gronach osiągających długość do 12 cm i liczących do 10 sztuk kwiatów. Kwiaty zawiązują się na ubiegłorocznych pędach. Owocem jest zielonawoszara, omszona torebka o średnicy 1 cm, po dojrzeniu przybierająca kolor brązowy. Zdrewniałe owoce długo utrzymują się na gałęziach. Obiela nadaje się do uprawy na nasłonecznionych stanowiskach, na glebach żyznych i dostatecznie wilgotnych, ale toleruje suszę. Jest też dość odporna na mrozy.

Obiela groniasta

Obiela groniasta

niedziela, 26 lutego 2017

W sobotę zajrzałam do znajomych oczarów. Na obu krzewach wisiało mnóstwo wstążeczek.

Oczar

Oczar

Oczar

Oczar

środa, 20 lipca 2016

W ogródku przydomowym w Polańczyku rosła hortensja w moim ukochanym kolorze.

Hortensja

Hortensja

poniedziałek, 04 kwietnia 2016

W Ogrodzie Botanicznym UKW trafiłam przypadkowo na nieznany mi wcześniej krzew. Gdy przyjrzałam się jemu z bliskiej odległości wydał mi się jakby znajomy. Drobne, czteropłatkowe, jasne kwiatki były podobne do kwiatów forsycji. Na tabliczce informacyjnej widniała nazwa: abeliofylum koreańskie (Abeliophyllum distichum Nakai). Rodzaj monotypowy (tylko jeden gatunek) z rodziny oliwkowatych (Oleaceae), do której należy też forsycja, z którą jest blisko spokrewniony. Krzew zwany jest "białą forsycją". Jest to endemit, występujący naturalnie na Półwyspie Koreańskim. Obecnie znany jest jedynie z siedmiu stanowisk w środkowej części terytorium Korei Południowej. Zagrożony wyginięciem ze względu na nielegalny zbiór tej rośliny, uznawanej w Korei za leczniczą. Gatunek został po raz pierwszy opisany w 1919 przez japońskiego botanika Prof. Takenoshin Nakai. W 1924 przesłano nasiona do Arboretum Arnold (USA) a w 1932 żywy okaz do Kew Gardens. W produkcji szkółkarskiej od 1937 (Keeper’s Hill Nursery, Wimborne, Dorset). Dość szybko rozpowszechnił się w ogrodach Europy i Ameryki Północnej. W Polsce jest niezwykle rzadki. W naszych warunkach dorasta do półtory metra wysokości. Ma kulisty pokrój i gałęzie przewieszające się z wiekiem. Pąki kwiatowe ciemnopurpurowe, formują się już w jesieni. Kwitnie obficie od marca do maja. Kwiaty białe, czasem z różowym rumieńcem rozwijają się przed pojawieniem się liści. Pachną wyraźnie migdałami. Liście mają 3-5cm długości, osadzone naprzeciwlegle, wąskojajowate, całobrzegie i błyszczące, podobne nieco do abelii (stąd nazwa rodzaju). Jesienią przebarwiają się na odcienie żółcieni i oranżu. Owocem jest okrągły skrzydlak średnicy 2-3 cm, podobny do owoców wiązu lub parczeliny (Ptelea).

Abeliofylum

Abeliofylum

Abeliofylum

Abeliofylum

Abeliofylum

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 8