| < Sierpień 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
Tagi

O autorze

Napisz do mnie


 Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...



Poprawny CSS!

sobota, 19 sierpnia 2017

W Ogrodzie Botanicznym Myślęcinek spotkałam kraśnika biesiadującego na kwiatach budlei Dawida. Dotychczas byłam przekonana, że te motyle preferują rośliny bobowate. Najwidoczniej ten jeden postanowił zmodyfikować swoją codzienną dietę.

Kraśnik

Kraśnik

Kraśnik

czwartek, 17 sierpnia 2017

W Ogrodzie Botanicznym UW w dziale roślin leczniczych natknęłam się na wielce osobliwą roślinę. Moją uwagę przykuły kilkucentymetrowe, podłużne i czerwone owoce, zwisające pojedynczo wśród dużych, parasolowatych liści. Na tabliczce informacyjnej widniała nazwa: Berberys Thunberga "Atropurpurea Nana", która wywołała moją konsternację, ponieważ nie przypuszczałam, że berberysy mogą mieć delikatne gałązki oraz miękkie liście, a przede wszystkim gigantyczne owoce. Te cechy nie pasowały zupełnie do znanych powszechnie parkowych i ogrodowych krzewów. Dzisiaj wpisałam w wyszukiwarce powyższą nazwę i okazało się, że berberys Thunberga odmiana Atropurpurea Nana wygląda zupełnie inaczej, po prostu zwyczajnie. Przejrzałam listę roślin berberysowatych i znalazłam zdjęcia okazów bardzo podobnych do tych w warszawskim botaniku. Wydaje mi się, że jest to stopowiec himalajski (Sinopodophyllum hexandrum lub Podophyllum hexandrum). Jego naturalnym środowiskiem są  Himalaje. Rośnie na wysokości 2000-3500m n.p.m. na wilgotnych, bogatych w próchnicę glebach na skraju lasów, w półcieniu lub w cieniu. Uważany jest za roślinę leczniczą. Poza owocami jest trujący. Niedawne badania wykazały, że związki zawarte w korzeniu mają działanie antynowotworowe, z tego też względu stopowiec jest zagrożony wyginięciem.

Stopowiec himalajski

Stopowiec himalajski

wtorek, 15 sierpnia 2017

Na osiedlowej łące natknęłam się na muchę w bardzo dziwnej pozie. Zwisała poziomo z suchej trawy. Gdy przyjrzałam się jej z bliska, okazało się, że była martwa.

Mucha

Mucha

Mucha

niedziela, 13 sierpnia 2017

W lipcu pod lasem spotkałam kilka rusałek kratkowców. Niektóre siedziały na baldaszkowatych kwiatach, a inne na kamienistej ziemi.

Rusałka kratkowiec

Rusałka kratkowiec

Rusałka kratkowiec

Rusałka kratkowiec

piątek, 11 sierpnia 2017

Na początku sierpnia wybrałam się na urlop do ziemi kłodzkiej. Zwiedzałam tamtejsze miejscowości uzdrowiskowe oraz wędrowałam po Górach Stołowych. Największe wrażenie zrobił na mnie Szczeliniec Wielki (919 m n.p.m.) wraz z widokami rozpościerającymi się dokoła szczytu. Wędrówkę rozpoczęłam w Karłowie. Na szczyt prowadzi kręty szlak składający się z 665 schodów, ułożonych w 1814 przez Franza Pabla - przewodnika i autora pierwszej broszury o Szczelińcu. Na wzniesieniu biegnie bardzo malownicza, jednokierunkowa trasa turystyczna o długości około 5 km. Szczytowe partie stanowią rezerwat krajobrazowy o powierzchni 50 ha. Piaskowcowa powierzchnia szczytu jest zwietrzała i popękana, dzięki czemu tworzy różnorodne formy skalne przypominające swoim wyglądem ludzi i zwierzęta: Wielbłąd, Mamut, Słoń, Kwoka, Małpa, Pies, Żółw, Sowa, Fotel Pradziada, a także głębokie wąwozy i labirynty: Piekiełko, Diabelska Kuchnia.

Widok na Szczeliniec z Karłowa

Szczeliniec

Szczeliniec

Szczeliniec

Widok ze Szczelinca

Widok ze Szczelinca

Widok ze Szczelinca

Widok ze Szczelinca

Szczeliniec

Szczeliniec

Szczeliniec

Szczeliniec

Szczeliniec

Widok ze Szczelinca

Skała Małpolud

Szczeliniec

Szczeliniec

Piekiełko

Widok ze Szczelinca

Szczeliniec

czwartek, 03 sierpnia 2017

W Ogrodzie Botanicznym UW widziałam kilka admirałów na stanowisku dowodzenia.

Rusałka admirał

Rusałka admirał

Rusałka admirał

wtorek, 01 sierpnia 2017

Szablak krwisty wziął sobie głęboko do serca przysłowie: "Słońce i woda zawsze zdrowia doda". W upalny dzień siedział nad wodą i wygrzewał się w promieniach słońca.

Szablak krwisty

Szablak krwisty

niedziela, 30 lipca 2017

Dzień był skwarny, choć jeszcze nie nastało południe. Wśród cienistych zarośli chowała się gąsienica wieczernica szczawiówka. Miała zdecydowanie nieodpowiedni strój, żeby wygrzewać się w słońcu. W takim futrze musiało być jej zbyt gorąco.

Wieczernica szczawiówka

Wieczernica szczawiówka

Wieczernica szczawiówka

piątek, 28 lipca 2017

W minioną sobotę wybrałam się na wycieczkę samochodową w Bory Tucholskie. Odwiedziłam m.in. Rezerwat Przyrody Cisy Staropolskie im. Leona Wyczółkowskiego. Leży on na południowo-wschodnim krańcu Borów Tucholskich, nad Jeziorem Mukrzańskim, w miejscowości Wierzchlas. Jest to najstarszy rezerwat przyrody w Polsce. W tym roku mija 190 lat od jego założenia. Znajduje się tam najliczniejsze skupisko naturalnie rosnących cisów w Europie. W rezerwacie o powierzchni 116 ha rośnie aż 3559 cisów oraz wielkie okazy dębów, lip i sosen. Najliczniejszą grupę stanowią drzewa w wieku 110-160 lat. Najstarszy, a zarazem najokazalszy egzemplarz liczy około 600-700 lat i nosi imię "Chrobry", nadane przez Leona Wyczółkowskiego. Artysta tworzył w tym malowniczym uroczysku od 1926 roku. Nazywał je "Świętym Gajem".

Cisy Staropolskie

Cisy Staropolskie

Cisy Staropolskie

Cisy Staropolskie

Grzyby

Grzyb

Grzyb

Cis Chrobry

Cisy Staropolskie

środa, 26 lipca 2017

Gdy jechałam do Ogrodu Botanicznego UW, planowałam sfotografować przede wszystkim ciekawe i mniej znane rośliny, których nie ma w bydgoskim botaniku. Nie spodziewałam się, że zastanę tam duże ilości motylków. Najbardziej ucieszył mnie widok rusałek pawików biesiadujących na różnych kwiatach. Od połowy czerwca nie widywałam ich w moim mieście.

Rusałka pawik

Rusałka pawik

Rusałka pawik

Rusałka pawik

Rusałka pawik

poniedziałek, 24 lipca 2017

W sobotę 15 lipca udało mi się sfotografować zachód słońca nad Warszawą.

Zachód słońca

Zachód słońca

Zachód słońca

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 106